خياباني

خياباني

فروشگاه دانشجو

چراغ هاي خياباني

۱۸ بازديد
دسته بندي كارآفريني
فرمت فايل pdf
حجم فايل 427 كيلو بايت

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود

طرح توجيهي جهت سرمايه گذاري در توليد چراغهاي خياباني

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود

مقاله بررسي چالش هاي موجود تئاتر خياباني در استان اردبيل

۱۶ بازديد
دسته بندي عمومي
فرمت فايل docx
حجم فايل 25 كيلو بايت

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود

چكيده

در ابتدا مطلب خود را اين‌گونه آغاز مي‌كنم كه نمايش خياباني، مختص مشرق زمين به نمايش‌هايي اطلاق مي‌شود كه عده‌اي نمايش را اجرا و مردم آن‌ها را همراهي مي‌كردند لازم به ذكر است كه نمايش‌هاي كارناوالي جز اين‌گونه نمايشي محسوب مي‌شود.

در ايران نيز نمايش خياباني وجود داشته و ريشه‌ي قديمي در اين خاك دارد همان‌طور كه در قديم انواع آيين‌هايي كه در فضاي باز اجرا مي‌شده لفظ نمايش خياباني به آن اطلاق مي‌شود مثل آيين نوروز، كوسه گردي، آيين تغيير فصل و نقالي، معركه، شعبده‌بازي، پرده‌داري يا شمايل گرداني و... كه لفظ خيابان به اينها اطلاق نمي‌شود، بلكه آن‌ها را نمايش ميداني مي‌خوانيم.

در واقع يكي از عوامل مهم تئاتر خياباني مكان اجراست يعني خيابان كه خود يكي از مشخصه‌هاي قرن بيستم است و معماري شهري كه خود به نوعي بر شيوه اجرايي تئاتر تأثير خود را مي‌گذارد. زنده بودن تئاتر خياباني به لحاظ در لحظه بودنش است، در تئاتر صحنه‌اي تماشاگر طبق آئين‌ي از پيش تعيين شده حاضر مي‌شود، بليط تهيه كرده، روي صندلي نشسته و تئاتر تماشا مي‌كند. اما تماشاگر خياباني بدون برنامه‌ريزي قبلي به ديدن نمايش مي‌رود.

يكي از هنرهاي تئاتر خياباني هنر ارتباط است چرا كه تماشاگر خياباني ضرورتي براي رفتن به سالن تئاتر را حس نمي‌كند و اين‌گونه تئاتر بنا به موضوعيت خاصي كه دارند و محل اجرا را برمي‌گزينند به زباني ديگر آنان محل ثابتي ندارند.

تئاتر خياباني همچنين خالي از جنس ادبيات صحنه‌اي و تا حدودي براساس بداهه شكل مي‌گيرد، اين شيوه‌ي تئاتري با گرايشات متغير فرهنگي، اجتماعي و سياسي جامعه به سرعت همسو مي‌شود و سرعت اجراي اين تئاتر كه منتج به سرعت تأثير آن بر مخاطب مي‌شود از بارزترين خصوصيات اين تئاتر است. مثلاً شاهكار امروز شايد براي نسل فردا ديگر نتواند جذابيت ويژه‌اي داشته باشد و اصولاً اين تئاترها با جهت‌گيري‌هاي خاص اجتماعي كه دارند به شدت با دوره زماني خود همسو هستند و با مرتفع شدن آن مسائل، شايد ديگر محلي از اعراب نداشته باشند.

 

مقدمه

اگر تاريخ را از دير باز تاكنون مورد بررسي قرار دهيم متوجه مي‌شويم كه از دوران شكارگري شكل ارتباطي به صورت گروهي بوده است. آنان بر ديواره‌هاي غار نقش حيوان را مي‌كشيدند و با شور و هيجاني خاص به سويش سنگ و نيزه پرتاب مي‌كردند تا به قدرتي ذهني و جسمي براي غلبه كردن به حيوان برسند، و از اين طريق شكل عملي ارتباط را به صورت جمعي تجربه مي‌كردند.

در ايران نيز بسياري از آئين‌هاي طلب باران و مراسمي كه براي حفاظت و تضمين محصول خود انجام مي‌دادند، نيز از همين ويژگي عمومي ارتباط و نمايش همگاني برخوردار بوده است. به تدريج با گذر زمان، پيشرفت و تكنولوژي و با شكل‌گيري جوامع طبقاتي جدايي ميان بازيگر و تماشاگر صورت گرفت و تماشاگر از نقش فعال تنزل يافت و منفعل شد.

در اعصار گوناگون هميشه در هنر تئاتر سعي بر كم كردن يا اضافه كردن عقايد، روش‌ها، امكانات و غيره را به تئاتر داشتند و همگي به اين نتيجه رسيدند، تنها يك عنصر است كه هيچ‌گاه نمي‌توان آن را كم يا حذب كرد و او وجود زنده انسان "بازيگر" است در فضاي تئاتر.

اگر اين قضيه را زير ذره‌بين نگاه خود قرار دهيم، به دريافتي مي‌رسيم كه تنها خود بازيگر است كه مي‌تواند در مورد نقش خود به قضاوت بنشيند.

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود

مقاله اجراي تئاتر خياباني در ايران با رويكردي سنتي يا مدرن

۱۵ بازديد
دسته بندي علوم اجتماعي
فرمت فايل docx
حجم فايل 37 كيلو بايت

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود

چكيده

 امروزه در جهان از تئاتر خياباني براي دستيابي به اهداف خاص سياسي ، فرهنگي و آموزشي براي جلوگيري از آسيب هاي اجتماعي و اخلاقي استفاده بهينه اي مي شود ، اما هنوز در ايران به تعريف جامع اي از اين گونه نمايشي نرسيده ايم و نظرات در ميان الگو قرار دادن نمايشهاي فضاي باز سنتي ايراني و تكنيك هاي رايج در تئاتر خياباني جهان در مجادله است ؛ در اين نوشتار سعي شده تا رويكرد مناسب براي اجراي تئاتر خياباني در ايران بررسي شود . براي اين منظور ابتدا به معرفي چند تكنيك خاص اجراي تئاتر خياباني كه در جهان از آنها استفاده ميشود و سپس چند نمونه از نمايشهاي سنتي فضاي باز ايراني پرداخته ميشود و سپس نظرات كارشناسان هر دو گروه ذكر و تحليل خواهد شد .

واژگان كليدي تئاتر خياباني ، آگوستو بوآل ، تئاتر سركوب شدگان ، نمايش سنتي ايراني

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مقدمه

انواع تئاتر هاي فضاي باز و محيطي به ويژه تئاتر خياباني در نتيجه احساس كمبود هايي به وجود آمدند ، كمبود هايي كه شايد ديگر تئاتر صحنه اي جوابگوي آنها نبود ؛ نياز به ارتباط هرچه بيشتر با مخاطب در معنا سازي ، اجرا در مكان هايي كه خود آن مكان بتواند به عنوان شخصيتي در نمايش حضوري پر رنگ داشته باشد و انتقال معنا به مخاطباني كه شايد هرگز براي تهيه بليط در صف گيشه ها حضور پيدا نكنند ؛ -در صورتي كه آنها اصلي ترين مخاطبان آن معنا محسوب مي شوند- از آن جمله اند. تئاتر هاي خياباني در برگيرنده مضامين اخلاقي ، اجتماعي ، سياسي ، فلسفي و ... هستند كه به كمك تكنيك هاي خاصي به مخاطب ارائه مي شوند . در نمايشهاي خياباني بازيگر و تماشاگر معناي ديگري مي يابند ، با هم يكي مي شوند و گاهي جايگاهشان با يكديگر عوض مي شود . تئاتر خياباني تحت عنوان نام رسمي street theater از اجراي نمايش هايي در دهه هاي دوم و سوم قرن بيستم كه در مكان هاي عمومي كشور هاي اروپايي از جمله روسيه ، فرانسه ، آلمان و هلند – كه پس از آنها به سراسر جهان غرب كشيده شد – شكل گرفت . در ايران نيز از قبل از انقلاب اسلامي اجرا هايي به شكل خياباني در چند جشنواره انجام گرفت ولي اين اجرا ها تبديل به حركتي فراگير نشد . در روز هاي اول انقلاب نيز كه فضاي سياسي به نسبت بازي به وجود آمده بود گروه هاي تئاتر خياباني به وجود آمدند كه سعي در ارائه نظرگاه هاي سياسي خود داشتند . پس از پايان جنگ تحميلي نيز اجرا هايي از تئاتر خياباني در ايران داشتيم تا اينكه  تئاتر خياباني در سال 1373 به جشنواره تئاتر فجر پيوست تا نگاه جدي تري در ايران به آن شود . اما تئاتر خياباني در ايران هنوز هم تئاتري به نسبت بي هدف و بي هويت است و وجود گروه ها و اجرا هاي تئاتر خياباني بيشتر از آنكه نشان دهنده احساس نياز به اين گونه نمايشي باشد نشان دهنده محدوديت ها و كمبود سالن هاي نمايش است كه با وجود خيل عظيم علاقمندان ، فارغ التحصيلان و دانشجويان رشته تئاتر ، تئاتر خياباني تنها به عنوان يك راه گريز استفاده مي شود . پرسش اصلي كه بر سر راه تئاتر خياباني ايران قرار دارد اين است كه اجراي اين تئاتر در ايران بايد با توجه به ريشه هاي خودمان در نمايش هاي فضاي باز يا با استفاده از تجربه هاي جهاني در اين زمينه انجام پذيرد و اميد است كه در مباحث پيش رو به پاسخي براي اين پرسش دست يابيم . براي تفهيم بيشتر مسئله ، نخست به تعريف و توضيحي از تئاتر خياباني آنگونه كه در جهان مورد استفاده قرار ميگيرد ، پرداخته ميشود و در بخش بعدي نيز آشنايي مختصري با نمايشهاي سنتي ايراني ارايه ميشود و در نهايت با ذكر نظرات كارشناسان امر مربوطه به مقايسه تفاوت ها و شباهت هاي اين دو گونه نمايشي اشاره خواهد رفت.  

 

نگاهي به تكنيك هاي اجراي تئاتر خياباني در جهان

همانطور كه در مقدمه ذكر شد تئاتر خياباني در جهان براي دستيابي به اهداف معيني اجرا ميشود ، اما هر گروهي در هر گوشه از جهان شيوه اجرايي خاص خود را دنبال ميكند مانند گروه هاي تئاتر خياباني در هند يا گروه نان و عروسك پيتر شومان در آمريكا يا ...  . شايد نياز به ارسطويي باشد تا با بوطيقايي قواعد اين گونه نمايشي را به صورتي يكپارچه تعيين و تبيين نمايد و شايد هم نتوان در هنر جهان مدرن به يك بوطيقا دست يافت و به آن اكتفا نمود ، به هر تقدير در اين نوشتار براي جلوگيري از پراكندگي و سردرگمي و حفظ يكپارچگي به بررسي شيوه هاي اجرايي تئاتر خياباني با توجه به تكنيك هاي بنيان گذارده شده توسط بزرگترين و تاثيرگذارترين چهره تئاتر خياباني يعني آگوستوبوآل پرداخته ميشود . آگوستو بوآل‌ در‌ سال 1931 در ‌ريودوژانيروي برزيل ‌پا به جهان هستي گذاشت. وي در دانشگاه كلمبياي نيويورك شيمي و تئاتر ‌خواند و از‌  1956الي 1971 به عنوان مسئول‌Teatro de Aren  در شهر سائوپائولو مشغول به كار شد . ا‌و در‌ 1971به بوينس آيريس نقل مكان كرد و سپس در سال ‌1978 - 1979 در دانشگاه سوربن پاريس به سمت ‌استادياري دانشگاه رسيد و ‌در همان سال نيز آموزشگاه بوآل را تأسيس ‌نمود. بوآل به عنوان استاد تئاتر ، كارگردان ‌، نمايشنامه‌نويس و نظريه‌پرداز تئاتر شناخته ميشود. وي از‌ 1986 به وطن خود ، برزيل، بازگشته است. از اواخر دهه 50 تا شروع دهه 70 ميلادي‌ رويكردي نوين از تئاتر مردمي‌ درسائوپائولو ‌مطرح گرديد كه به سرعت در امريكا‌ي لاتين رشد يافت‌. نام آگوستو بوآل به اين رويكرد نوين برچسب خورده است‌. بوآل تكنيكي تئاتري را مدنظر دارد كه در آن مخاطب نه فقط تماشاگر ، بلكه يكي از اجزاي نمايش به حساب مي آيد؛ اين تكنيك تئاتر سركوب شدگان نام گرفت. يكي از نكاتي كه اين شيوه اجرا را از ديگر شيوه‌ها متمايز مي‌كند ‌، اين است كه موضوع آن اميال ، خواست ها و دلمشغولي هاي مردم است و شرايط زندگي آنان را به صحنه مي‌كشد. بوآل خود چنين مي‌گويد ‌"اين شيوه نشان مي‌دهد مردمي كه از راه كار ، عادات و تاريخشان فريب خورنده اند چگونه مي‌توانند زندگي خود را تغيير دهند‌؛ زيرا هر چيزي در تغيير كردن معنا مي‌يابد‌. مردم بايد براي اين تغييرات درزندگي روزمره آماده شوند"چهار شيوه اي كه در ادامه درمورد آنها به توضيح مختصري خواهيم پرداخت از شيوه هاي اجرايي خاص بوآل مي باشند

پس از پرداخت، لينك دانلود فايل براي شما نشان داده مي شود

پرداخت و دانلود